วันอาทิตย์ที่ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

ทาสกิเลส


เราตกเป็นทาสของกิเลสตัณหานี้ มานับภพนับชาติไม่ถ้วนแล้ว
เมื่อไหร่เล่าจะตื่นตัวกันสักที ไม่ควรจะอ้างโน่นอ้างนี่
บางคนก็อ้างว่าตนเจ็บป่วย ทำความเพียรไม่ไหว
อ้าว เจ็บป่วยก็...มันเดินไม่ได้ ก็นอนภาวนาสิ
มันนั่งไม่ได้ ก็นอนภาวนา
กำหนดพิจารณารู้ทุกข์ รู้เท่าทุกข์นะ
ทำความรู้เท่า..เท่านั้นแหละ

- หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ -

ปล่อยวางสมมุติ


ทุกสิ่งทุกอย่างในจักรวาล
ถ้าเอาจิตไปยึดไปเกาะ
ถือเป็นสมมุติทั้งสิ้น
ด้วยเหตุที่เกาะสมมุติเหล่านี้
จึงพากันเวียนว่ายตายเกิด
ในแดนสมมุติกันนับชาติไม่ถ้วน
เพราะจิตยังมีความอยากของสมมุติเหล่านี้อยู่
หากปล่อยวางสมมุติเหล่านี้ได้เมื่อไหร่
ก็จะรู้จักกับแดนวิมุติสุข
เป็นความสุขที่เที่ยงแท้และยั่งยืนโดยแท้จริง

- หลวงปู่ทา จารุธมฺโม -

สติเป็นธรรมวินัย


สติเป็นธรรมวินัยอย่างยิ่ง
สติเป็นความอดทนก็ได้
เป็นความละอาย เป็นเมตตากรุณา
เป็นคุณธรรมได้ทุกๆอย่าง
การใช้ชีวิตขอให้มีสติเป็นหลัก
คุณธรรมอันอื่นก็เกิดขึ้นตามลำดับ

- หลวงพ่อคำเขียน สุวัณโณ -

พระนิพพาน


พระนิพพานเป็นธรรมอันสุขุมยิ่งนัก เป็นธรรมที่ต้องเห็นด้วยอริยจักษุ เป็นธรรมอันบุคคลผู้เพียบพร้อมด้วยมรรคเท่านั้น จะพึงถึงได้ นิพพานจึงมิใช่เรื่องของการเข้าใจ แต่อยู่ที่การเข้าถึง อันเป็นผลจากการปฏิบัติธรรมของตนเองเท่านั้น...

ที่มา : ธรรมะดั่งลมหายใจ

วันพฤหัสบดีที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2558

พ้นจากกระแสโลกเข้าสู่กระแสธรรม


ขอนไม้เล็กๆ ที่หล่นลงท่ามกลางธานนํ้าเชี่ยวกราก ย่อมถูกพัดไปอย่างไร้จุดหมาย สุดแต่กระแสนํ้านั้นจะมีกำลังพาไป

ชีวิตมนุษย์ที่เกิดมาด้วยอำนาจแห่งความหลง ก็ล้วนตกอยู่ในกระแสโลก อันจะต้องถูกพัดพาไปสุดแต่ใครสร้างกรรมใดไว้

หนทางเดียวที่จะยกจิตของเราให้พ้นจากกระแสโลก เข้าสู่กระแสธรรมได้ ก็คือ การปฏิบัติธรรมอย่างจริงจังเท่านั้น..

ที่มา : ธรรมะดั่งลมหายใจ

คุณค่าของการภาวนา


คุณค่าของการภาวนา คือ ยิ่งเจริญภาวนาเท่าใด จิตมันก็ยิ่งมีกำลัง เมื่อใจมีพลัง มีความอาจหาญแล้ว สิ่งที่เรียกว่ายากก็ไม่มีอะไรยาก สิ่งที่เราคิดว่าเหลือวิสัยก็ไม่เหลือวิสัยอีกต่อไป อยู่ในวิสัยที่ทุกคนจะทำได้ทั้งนั้น..

ที่มา : ธรรมะดั่งลมหายใจ

ยกจิตให้เหนือกาย


เมื่อกายไม่สบาย จงเจริญสติด้วยการยกจิตให้เหนือกาย ให้พิจารณาถึงความไม่เที่ยง สังขารมันเป็นทุกข์ มันไม่ใช่เรา มันเจ็บมันป่วยเป็นเรื่องธรรมดาของธาตุขันธ์ เมื่อถึงคราป่วยนั้นแหละ เป็นโมงยามแห่งการเจริญสติ เป็นเวลาที่ใจควรอยู่กับตนเองมากที่สุด ให้รู้ว่ากายมันทุกข์ พึงวางใจให้เป็นสุขเถิด..

ที่มา : ธรรมะดั่งลมหายใจ