สมบัติของมนุษย์เรา

วันหนึ่งๆ อย่าได้ลืม การให้ทานก็ดี การรักษาศีลก็ดี การภาวนาก็ดี
นี่! เป็น สมบัติของมนุษย์เรา

ที่จะสั่งสมคุณงาม ความดีทั้งหลาย
จากการกระทำเหล่านี้ เข้าสู่ใจของตน
อย่าให้ได้ ขาดวัน ขาดคืน

เราต้องเสาะแสวงหา ความดี
มาประดับประดาจิตใจของเรา
เสียตั้งแต่ บัดนี้! จะไม่เสียที ที่ได้เกิดมา
เป็นมนุษย์ และ พบพระพุทธศาสนาด้วย 

- หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน-

การเจริญสติ

การเจริญสติอยู่เสมอ
จะช่วยให้เราอยู่กับปัจจุบันได้ โดยไม่ยึดติดกับสิ่งที่เกิดขึ้นกับปัจจุบัน 

คือปล่อยวางได้แม้กระทั่งทุกขเวทนาที่กำลังบีบคั้นอยู่
การเจริญสติเป็นกิจวัตร จะทำให้เราไม่ลืมกาย ไม่ลืมใจ
ใจอยู่กับเนื้อกับตัว ไม่เผลอไปในอดีต ไม่เผลอไปในอนาคต...

เห็นธรรม

เห็นธรรม คือ เห็นอนิจจัง ทุกขัง อนันตา
ทำอย่างไรเราจะพ้นจากกองทุกข์
เห็นว่าของทุกอย่างไม่ใช่เรา เป็นอนัตตา
แม้ร่างกายที่อยู่ร่วมกันก็ไม่ใช่เราเลย
มันอยากเจ็บ มันก็เจ็บ มันอยากแก่ มันก็แก่
มันอยากตาย มันก็ตาย ห้ามมันไม่ฟัง
ผู้ใดเห็นธรรม ผู้นั้นไม่กลัวตาย

- หลวงปู่เหรียญ วรลาโภ -

แก่นของธรรม

สติเป็นแก่นของธรรม
แก่นของธรรมแท้อยู่ที่สติ
ให้พากัน หัดทำให้ดี
ครั้นมีสติแก่กล้าดีแล้ว
ทำก็ไม่พลาด คิดก็ไม่พลาด
กุศลธรรมทั้งหลายจะเกิดขึ้น
เมื่อบุคคลอยู่กับสติแล้ว
สติเป็นใหญ่ สติมีกำลังดีแล้ว
จิตมันรวม เพราะสติคุ้มครองจิต

- หลวงปู่ขาว อนาลโย -

ประมาทมัวเมา

คนใดประมาทมัวเมา
ไม่ได้นึกถึง ความเกิดเป็นทุกข์
ความแก่เป็นทุกข์ ความเจ็บไข้เป็นทุกข์
ความตายเป็นทุกข์
จิตใจจะเศร้าหมอง ขุ่นมัว ว้าวุ่นไปหมด
ฉะนั้น จงนึก จงเจริญอยู่เสมอว่า

ชีวิตเรานั้นน้อยนิดเดียว
ไม่ใช่มากมายประการใด
ชีวิตจริงๆ ก็อยู่แค่ลมหายใจเข้า-ออก
แค่นี้เอง...

- หลวงปู่สิม พุทธาจาโร -

อุปัฏฐากใจตนเอง

พระพุทธเจ้าแท้ ธรรมแท้ อยู่ที่ใจ

การอุปัฏฐากใจตัวเอง

คือการอุปัฏฐากพระพุทธเจ้า

การเฝ้าดูใจตัวเองด้วยสติปัญญา

คือการเข้าเฝ้าพระพุทธเจ้า

พระธรรม พระสงฆ์ อย่างแท้จริง

- หลวงตามหาบัว ญาณสัมปันโน -

ดูจิต

ดูจิต คืออะไร ?
หลวงปู่ดูลย์กล่าวไว้ว่า
จิตที่ส่งออกนอก เป็นสมุทัย
ผลอันเกิดจากจิตที่ส่งออกนอก เป็นทุกข์
จิตเห็นจิตอย่างแจ่มแจ้ง เป็นมรรค
ผลอันเกิดจากจิตเห็นจิตอย่างแจ่มแจ้ง เป็นนิโรธ

การเรียนรู้อริยสัจแห่งจิตนี้ เปรียบได้กับรอยเท้าเล็กๆ รอยหนึ่งในรอยเท้าช้าง
รอยเท้าช้างที่ว่าก็คือ การปฏิบัติตามแนวสติปัฏฐาน 4 นั่นเอง
การดูจิตนี้ หลายคนที่ทำกัน ก็จะมีรายละเอียดปลีกย่อยในการทำที่ไม่เหมือนกัน แต่สุดท้ายก็จะมาลงตรงอริยสัจแห่งจิตเหมือนกันทั้งหมด

ดูจิต เริ่มต้นอย่างไร ?
การเริ่มต้นดูจิต คงต้องเริ่มหลังจากที่เรามีความเข้าใจหลักแห่งพระพุทธศาสนาแล้วว่า พระพุทธศาสนามุ่งหมายประโยชน์ไปที่ ความพ้นทุกข์ ไม่ใช่เพื่อประโยชน์อย่างอื่น และเราเองก็มีความปรารถนาที่จะพ้นทุกข์ ไม่ได้ปรารถนาอย่างอื่นจากการปฏิบัติตามแนวทางของพุทธศาสนา  อีกทั้งมีความศรัทธาและเชื่อมั่นว่า การดูจิตอย่างต่อเนื่องนี่แหละที่จะพาไปสู่ความพ้นทุกข์ได้

เมื่อจะลงมือดูจิตกันอย่างจริงจัง สิ่งแรกที่ต้องฝึกกันก็คือ  เราต้องฝึกให้เราเองสามารถที่จะมีความรู้สึกตัว (มีสติ+สัมปชัญญะ) ได้บ่อยๆ  โดยยังไม่ต้องสนใจว่าเราต้องดูอะไร (สนใจเพียงว่า เรารู้สึกตัวได้บ่อยๆหรือยัง) ครูบาอาจารย์บางท่านก็จะสอนให้รู้จักว่า การรู้สึกตัวเป็นอย่างไร การไม่รู้สึกตัว (เผลอไป) เป็นอย่างไร จนกระทั่งเรามีความรู้สึกตัวได้บ่อยๆ ในขณะใช้ชีวิตประจำวันตามปรกติ หรือบางท่านก็สอนให้มีความรู้สึกตัวบ่อยๆ ด้วยการฝึกเดินจงกรม ฯลฯ

การที่เรามีความรู้สึกตัวนี้ จะทำให้เรามีจิตที่ตั้งมั่น  ไม่เอนเอียงไปตามสิ่งต่างๆที่ปรากฏขึ้นในการรับรู้ของเรา ซึ่งจะทำให้ เมื่ออะไรปรากฏขึ้นในการรับรู้ของเรา
เราก็จะรับรู้สิ่งเหล่านั้นในลักษณะที่เหมือนเราคอยรับรู้อยู่ห่างๆ เปรียบเหมือนเรารับรู้ว่ามีน้ำไหลเชี่ยวกรากด้วยการนั่งดูน้ำอยู่บนฝั่ง  ที่เห็นการไหลที่เชี่ยวกรากของสายน้ำโดยที่เราไม่ถูกสายน้ำพัดพาไปจนจมน้ำตาย


ดูจิต ดูอย่างไรจึงจะถูกต้อง ?
การดูจิตที่ถูกต้องนั้น จะเป็นการดูสิ่งต่างๆที่ปรากฏขึ้นในการรับรู้ทางใจด้วยความรู้สึกตัว ซึ่งจะทำให้เราคอยรับรู้สิ่งที่ปรากฏขึ้นนั้นแบบรู้อยู่ห่างๆ โดยไม่ไปแทรกแซงใดๆ กับปรากฏการณ์นั้น อย่างเช่น พอเรารู้สึกได้ว่ามีความโกรธปรากฏขึ้น ด้วยการที่เราผ่านการฝึกจนรู้สึกตัวได้บ่อยๆ เราก็จะรับรู้ความโกรธนั้นได้แบบรู้อยู่ห่างๆ โดยไม่ต้องไปทำสิ่งใดเลยที่จะทำให้ความโกรธนั้นดับไป
และรับรู้จนสามารถเห็นความจริงของสิ่งต่างๆ ได้ว่า ล้วนแต่ไม่เที่ยง เป็นทุกข์ ไม่ใช่ตัวตน

ดูจิต ปฏิบัติแล้วได้อะไรบ้าง ?
ได้เป็นผู้รู้ ผู้ตื่น ผู้เบิกบาน  ได้มรรคผลพระนิพพานเป็นที่สุด แม้ยังไม่ถึงที่สุด ก็จะเป็นผู้ที่มีทุกข์น้อยลงไปตามลำดับ…

- อ.สุรวัฒน์ -

ที่มา : http://www.dhammajak.net